ความฝัน . . . ญี่ปุ่น

posted on 05 Oct 2007 06:55 by zezosmemory
ผมเป็นคนไทยแท้ เกิดและอาศัยอยู่ที่ประเทศไทยมากว่า 18 ปีแล้ว
ตั้งแต่เด็กสมัยยุคแรกเริ่มของวงการเกมส์ เครื่องเกมเครื่องแรกที่ผมได้เล่นคือ
Famicom กิจกรรมยามว่างของเด็กๆสมัยนั้นก็คงจะเป็น ดูการ์ตูน กับเล่นเกม
หากเป็นเด็กบางคนที่มีฐานะไม่ค่อยดีก็อาจจะไม่มีโอกาสได้เล่น แต่อาศัยเล่นกับเพื่อนแทน
สำหรับผม สมัยเด็กๆการ์ตูนที่ดูก็จะเป็นเรื่องอย่าง Doraemon, ไอ้มดแดง, แรนเจอร์ต่างๆ
ตามแต่ร้านเท่าจะมีให้ดู สมัยนั้นยังใช้วีดีโอเป็นม้วนๆสี่เหลี่ยมผืนผ้าอยู่เลย
วันดีคืนดีเจ้าเครื่องเล่นมันกลืนม้วน ต้องมานั่งแงะแทบออกมาเสียเวลามากมาย
ผมอยู่ชนบทครับ เช่าวิดีโอมาคืนบ้างไม่คืนบ้าง บางทีก็ซื้อมา
มีเยอะจนวิดีโอล้นตู้เก็บเลยก็มี ผมยังเคยเอาม้วนวิดีโอมานั่งต่อกันเป็นคอนโดสูงหลายชั้น
ไม่รู้ทำไปได้ยังไง ต่อเสร็จก็ถล่มมันลงมา ซะใจเหมือนได้เป็นก๊อซซิล่าถล่มเมือง(บ้าจริงๆ)


ถึงช่วงที่ Famicom ฮิตมากๆ บ้านใครมีเครื่องนี่เพื่อนจะเยอะเป็นพิเศษ
ต่อคิวกันเล่นเลยทีเดียว ส่วนเจ้าของเครื่องนั่งมอง ตกลงใครซื้อมากันแน่ฟระ
จะได้เล่นอย่างสบายๆก็ตอนที่เพื่อนมันกลับไปกันหมดแล้ว ผมห่วงอยู่เรื่องเดียวครับ
จอยอ่ะครับ มันเล่นกันรุนแรงมาก ปุ่มมันยุบครับ T_T ทำให้กดยาก กดไม่ค่อยติด
ไม่รู้จะเล่นใส่อารมณ์อะไรกันมาก ยิ่งเกมต่อสู้นะ กดกันอย่างแรง สงสัยมันคิดว่า
กดแรงๆแล้วมันจะต่อยแรงขึ้น แต่ก็เห็นแพ้ตลอด สมควรล่ะ อ่อนนิ กดอยู่ปุ่มเดียว 55+
เมื่อจอยมันกดยาก ก็ต้องซื้อใหม่ แล้วทีนี้มันเปลืองเงินครับ เลยมีมาตรการคัดเพื่อน - -"
ต้องหาข้ออ้างต่างๆนาๆ บอกว่าเครื่องเสีย ไม่ก็บอกตรงๆเลย เอ็งทำจอยตูพัง!!
อันนี้มันจะไม่กล้ามาเล่นกับเราอีก มันคงรู้ตัวอะครับอิอิ แต่ก็ยังมีพวกหน้าด้านอยู่นะ
คราวนี้ก็ให้เพื่อนบางคนเล่นเท่านั้น เอาแบบพวกที่มันกดธรรมดา เล่นแบบ Soft ๆ
เพื่อนพวกนี้จะอยู่นานครับ เล่นเกมแบบแทคทีม "เห้ยคอนทร้ากัน ตูจอย 1 เอ็งจอย 2"
ทำสูตร 30 ตัวด้วยครับ ไม่ผ่านก็ต้องเล่นให้ผ่านจนได้ แต่บางคนมันเล่นเกมไม่เก่งครับ
ผมเลยหมั่นใส้เปลี่ยนเป็นเกมต่อสู้แทน แล้วกดท่าสูตรต่างๆใส่มัน ซะใจชนะเพื่อนครับ
ตลับเกมไม่ค่อยมีมากนัก ส่วนมากจะเล่นเกมซ้ำๆเดิมๆ นานๆเข้าก็เบื่อ
ต้องแลกกันกับเพื่อนคนอื่นๆ ใครมีเกมอะไรใหม่ๆก็ยืมๆกันไป บ้างก็ได้จากรุ่นพี่ที่โตแล้ว
เบื่อๆก็เลยให้น้องๆเล่นต่อ(ใจดีจัง) หนักเข้าก็ซื้อใหม่ อ้อนพ่อแม่ 7วัน 7คืน(ผมเวอร์ครับ)
แต่ดีหน่อยที่เขามีการแลกตลับกันด้วย ใครที่เกิดทันคงรู้ว่าจะแลกยังไง

เป็นยุคแรกเริ่มของเกมที่ผมได้มีโอกาสสัมผัสมัน ผมเป็นเด็กที่ไม่เกเร จนแบบเพื่อนๆคิดว่า
ผมอ่อนแอทำให้โดนแกล้งบ่อยๆ ผมชอบเล่นเกมมากกว่า มีโลกส่วนตัวไม่เหมือนใคร
ผมถูกจัดให้อยู่ขั้น"เซียน"ในกลุ่มเพื่อนๆ เวลาเล่นเกมด้วยกัน เพราะผมมักจะชนะเสมอๆ
ถึงเวลางานวันเกิดของผม จะมีการจัดเล่นเกมต่อสู้แบบทัวร์นาเม้น แพ้คัดออก
สนุกสนานมากๆ ผมได้เข้ารอบชิงตลอด แต่บางทีก็แพ้เพื่อนอยู่เหมือนกัน ก็มันเล่นต่อยรัว
แบบจนมุมไม่ให้ได้ตอบโต้เลย วิธีแก้แค้นคือแกล้งกดปุ่ม Reset แล้วบอกไม่ได้ตั้งใจ
แล้วค่อยเล่นอีกทีทำแบบที่เพื่อนมันทำกับเรา จะได้รู้ว่ามันรู้สึกยังไงโดนอยู่ฝ่ายเดียว หึๆ


ผ่านมาจากยุคแรก ต่อมาก็เป็นยุคของ PS1 พวกผมโตกันบ้างแล้ว แต่ก็ยังเป็นเด็กอยู่
แต่ด้วยราคาเครื่องที่แพง กับฐานะที่บ้านในระดับปานกลาง เลยต้องไปเล่นที่ร้าน
กิจกรรมการเล่นกันเป็นหมู่คณะเลยไม่ค่อยได้เห็น สมัยนั้นถ้าไม่รวยก็ไม่มีตังซื้อคับ
แต่ด้วยความชอบเล่นเกม ผมก็ต้องเก็บเงินค่าขนมที่เหลือมาเล่น และขอแม่เพิ่มด้วยอิอิ
เกมในช่วงนั้นก็จะเป็นพวก RPG อ่านไม่ออกแต่ก็หนุก และเกมอื่นๆที่ต้องใช้สมองหน่อย
นานๆจะมี Music Game หลุดมาทีนึง แต่ผมก็เล่นเกือบหมด ที่ชอบก็คือเกม
Bust A Move , Parappa , DDR แต่เล่น DDR ไม่เก่งคับ กดไม่ทันอยู่เกมเดียว
แต่เทพมากเมื่อเล่น Bust A Move แข่งกับรุ่นพี่ยังชนะเลย ภูใจสุดๆ
ถ้าเทียบกับปัจจุบัน ตอนนี้ก็คือเกม Audition นั่นเอง ระบบการเล่นคล้ายๆกันครับ
ส่วน Parappa เป็นแนวเด็กฮิพครับ ตัวการ์ตูนกระดาษ เป็นหมาใส่หมวกสีแดง
ตะลุยตามด่านต่างๆ เต้นตามจังหวะ อย่างกะ One Two Party ใน Audition เลย

หลังจากนั้นกระแส PS1 ก็เริ่มจากลง แล้วก็มาถึงยุคของคอมพิวเตอร์ จริงๆแล้ว
ยังมีเครื่องเกมอย่าง Super Famicom และอื่นๆอีก แต่ผมไม่มีโอกาสได้เล่น
เลยไม่ขอพูดถึง ส่วนเกมใน PC ก็ไม่ขอพูดถึงเหมือนกัน เพราะไม่มีอะไรมาก

ที่ผมเล่ามานั้น ตั้งแต่เกม ยันการ์ตูน ทั้งหมดมาจากประเทศญี่ปุ่น ผมได้เห็น
ได้ฟัง ได้เล่น ได้สัมผัส เกมของประเทศนี้แล้วผมก็ประทับใจมาก โดยเฉพาะเกม RPG
ที่เป็นภาษาญี่ปุ่นล้วนๆ ถึงจะอ่านไม่ออกแต่กลับเล่นได้อย่างสนุก บทสรุปไม่ต้องใช้
เลือกข้อ 1 อย่างเดียว! ถ้าเล่นแล้วไม่ผ่านจริงๆ ถึงค่อยพึ่งบทสรุป
ไม่เพียงแค่เกมที่ทำให้ผมชอบ เพลงก็เช่นกัน เพลงประกอบการ์ตูน, เกม ต่างๆ
คงจะไม่มีใครไม่ชอบเพลงโดราเอม่อนนะครับ ผมยังร้องได้เลย
ทั้งๆที่ไม่รู้ว่ามันแปลว่าอะไร แต่ทำนองที่ไพเราะ กับคำร้องของเพลง ทำให้ผมชอบมาก
"ความฝันลมๆแล้งๆในวัยเด็กของผม ก็คืออยากไปญี่ปุ่น" ไปทำไมไม่รู้ แต่รู้ว่าอยากไป

ผมไม่ได้จริงจังกับความฝันในวัยเด็กเท่าไหร่ คงเป็นเพราะวัยเด็ก ยังคิดอะไรแบบเด็กๆ
เลยไม่คิดจะทำตามฝันอย่างจริงจัง และคิดว่ามันคงเป็นไปไม่ได้หรอก...


ปัจจุบัญเวลาว่างของผม นอกจากเล่นเกมออนไลน์, ทำงาน ผมมักจะดู Anime
ที่เป็นซัพไทย การ์ตูนแนวที่ชอบก็คือ Drama, Love Comady, แนวรักซึ้งๆชอบมาก
ไม่ชอบหุ่นยนต์หรือกันดั้มแบบคนอื่นๆนะครับ เพียงแต่ผมชอบความโรแมนติก
การ์ตูนที่ผมดู ตัวนางเอกจะน่ารักมาก น้ำเสียงของคนภาคชวนหลงไหล
แล้วผมก็เป็นพวกอินกับการ์ตูนด้วย ตอนไหนซึ้งน้ำตาจะร่วง พอการ์ตูนจบ
แทบไม่อยากให้จบเลย คลั่งเรื่องนั้นๆไปหลายวัน นอนไม่หลับเลยทีเดียว
ผมเลยมีความไฝ่ฝัน"อยากจะมีความรักแบบซึ้งๆใน Anime บ้างจังเลย"
นิยามความรักสำหรับผมเลยถอดแบบมาจากการ์ตูนเรื่องต่างๆเลยล่ะครับ


วงการเพลงของญี่ปุ่น ผมไม่ค่อยได้สนใจนัก จนได้มีโอกาสได้เห็น Idol ญี่ปุ่น
นักร้อง Girl Band แต่งตัวน่ารัก หน้าตาก็น่ารัก แถมเต้นได้น่ารักอีกด้วย
ประกอบกับเพลงที่สนุกสนาน ทำให้ผมตะลึงอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
ผมเคยคิดว่าเพลงก็คือเพลง พวกบ้าดารานั้นไร้สาระ แต่ก็เพิ่งเข้าใจเมื่อได้มาเห็น
เกิดความคลั่งไคล้ในตัวนักร้องอย่างรุ่นแรง และพบว่าไม่ได้มีแต่ผมที่ชอบ
มีกลุ่มแฟนคลับตัวโลกที่ชอบเหมือนๆผม จึงได้เข้าสู่วงการแฟนคลับ เรียนรู้สิ่งต่างๆ
ได้ไกล้ชิดกับความเป็นญี่ปุ่นมากขึ้น ได้รู็ว่าที่ประเทศญี่ปุ่นแฟนคลับเขาเป็นยังไง
มันเป็นเรื่องที่สนุกครับ ไม่ได้ไร้สาระเลย แต่ควรอยู่ในกรอบ ไม่บ้ามากจนเกินไป
แถมดีเสียอีก ได้สนุกสนานเฮฮากับกลุ่มแฟนคลับด้วยกัน ได้เต้นเพลงที่ชอบ
ได้ละเมอเพ้อฝันถึง Idol ในดวงใจ วาดฝันไปต่างๆนาๆว่าอยากจะได้เจอสักครั้ง

เรื่องที่เกิดขึ้นมันเป็นแรงบัลดาลใจให้ผม ชอบญี่ปุ่นมากขึ้น ซึ่งตรงกับความฝันในวัยเด็ก
ผมจึงมีแรงที่จะจูงใจที่จะทำตามฝันมากขึ้น แม้บ้างครั้งอาจจะท้อแท้ แต่ไม่ยอมแพ้
"ผมชอบความเป็นญี่ปุ่น ผมหลงไหลในเสียงที่แปล่งออกมาเป็นภาษาญี่ปุ่น
ผมคลั่งไคล้ในการ์ตูนญี่ปุ่น ผมมีความสุขที่ได้ฟังเพลงญี่ปุ่น และผม รักประเทศญี่ปุ่นครับ"

ความฝันที่ผมจะต้องไปให้ถึง ไม่ว่าจะยังไง ผมจะต้องไปให้ได้สักครั้ง
รอก่อนนะประเทศญี่ปุ่น สักวันจะต้องไปถึงให้ได้เลย !

.
.
ถ้าไม่แผ่นดินถล่ม ซึนามิซัด เกาะจมหายไปจากโลกซะก่อนอะนะ (แอบฮาตอนจบ 55+)

สวัสดี และโชคดีกับความฝันทุกๆท่านครับ
Zezos

Comment

Comment:

Tweet

เำหกพะเหำพ

#9 By เำไเะำห (110.164.98.150|110.164.98.150) on 2014-03-30 12:57

บนบน ล่างล่าง ซ้ายขวาซ้ายขวา เอบี เซเล็ค สตาร์ท !! 30ตัว !!

พี่ก็เล่นนะน้อง confused smile

#8 By ใครถามยะ on 2010-11-09 16:57

#7 By 12324546 (125.27.7.63) on 2009-03-27 20:38

#6 By (58.9.127.247) on 2008-05-31 02:25

#5 By (125.25.244.47) on 2008-04-26 10:02

อยากลองไปเที่ยวอาคิบะอยู่เหมือนกัน

#4 By Nice (58.8.180.163) on 2007-10-19 23:30

พี่นี่ ถ้าเกิดว่าเขียนมากกว่านี้พี่ก็จะเขียนใช่มิ เพราะท่าจะรักญี่ปุ่นเอามากๆเลย เดี๋ยวอีกไม่นานพี่ต้องได้ไปอยู่แล้วแหละ สู้ๆค่า จะเอาใจช่วยเสมอนะ อิอิ

#3 By Rimez (124.121.172.184) on 2007-10-08 12:53

อืม ความฝันเรา เราเองก็อยากจะไปมั่งเหมือนกัน ญี่ปุ่น
(เป็นอีกคนที่บ้าการ์ตูน + อะไรหลายๆอย่างที่ญี่ปุ่น^^)
สู้ๆ ทำฝันให้สำเร็จนะ จะเอาใจช่วยจ้า^^

#2 By Enigami Xelfer on 2007-10-05 21:22

เลี้ยงตูสิจะไปด้วย

ยาวว่ะ ขอเม้นก่อนค่อยอ่าน 5555

#1 By Dew- (222.123.76.119) on 2007-10-05 06:57