ความรักที่เคยมี ความรู้สึกดีๆที่เคยได้รับจากเธอ มันหายไปไหนหมด
บางครั้งการที่เธอแสดงออกว่าแคร์กัน เหมือนกับว่ายังรักกัน สิ่งที่เธอทำนั้นมันจริงหรือเปล่า
เธอเพียงแค่ทำไปโดยไม่รู้ตัว หรือเธอคิดอย่างไร ผมไม่อาจรู้ได้เลย
เพราะทุกๆครั้ง เธอก็จะบอกว่า เราไม่ได้เป็นแฟนกันแล้ว...

...เสียใจทุกครั้งที่ได้ยินคำนี้...

หากผมจะยอมรับมัน ผมก็อยากได้เหตุผลว่าทำไมทุกอย่างจึงกลายเป็นแบบนี้
ผมเป็นคนผิดงั้นเหรอ หรือทุกอย่างมันไม่มีเหตุผล เพียงแค่เธออยากจะให้มันเป็นแบบนี้เอง?
ถึงอย่างนั้นผมก็เชื่อว่าเธอเป็นคนดี ภายในของเธอน่ะเป็นคนดี และสำหรับผมเธอก็เป็นคนดีเสมอ
ให้อภัยเสมอไม่ว่าจะเกิดอะไร พร้อมอยู่เคียงข้างและดูแลเธอ เพราะผมรักเธอจริงๆ
 
วันนี้ทุกอย่างมันเปลี่ยนไป เธอเคยแสดงออกว่ารักผมมากแค่ไหน และผมก็รับเธอตอบมากกว่านั้น
แต่ตอนนี้มันกลับกัน เธอบอกว่าเธอหมดใจ มันเป็นอย่างนั้นจริงแล้วเหรอ...
ที่ผมพยายามเพื่อเธอมาโดยตลอด ก็ไม่มีความหมายน่ะซิ...
อยากให้เธอหนักแน่นว่าในความรักที่มีให้กัน เธอจะคิดบ้างหรือเปล่า...
 
ต่อไปมันจะเป็นอย่างไรผมก็ไม่รู้ แต่ที่รู้คือผมทำเพื่อเธอมาโดยตลอด และผมก็จะทำต่อไป
สิ่งเดียวที่มีค่าที่สุดสำหรับผมคือ การที่ผมได้รักใครสักอย่างอย่างจริงจัง และทำเพื่อเขา
ผมจะไม่ทำให้สิ่งนี้พลาดไปอีกแล้ว ยังไงก็จะรอเธอ

sad time again

posted on 13 Jun 2009 05:00 by zezosmemory

เป็นปีแล้วที่ไม่ได้เข้ามาเขียนบล๊อคนี้เลย ตอนแรกที่ทำบล๊อคนี้ขึ้นมา กะจะเอาไว้เขียนบันทึกเรื่องราวต่างๆ แต่กลับกลายเป็นว่าเอาไว้เขียนระบายความทุกข์ซะงั้น
ที่ผมหายไปโดยไม่เขียนเลย ไม่ใช่เพราะว่าผมไม่มีเรื่องทุกข์ใจ มีบ่อยด้วยซ้ำไป แต่ผมคิดว่าปัญหามันสามารถได้ อย่างน้อยก็ยังมีคนให้คุย รับฟังเรื่องของผม ไม่ใช่มานั่งเขียนบ่นอยู่คนเดียว
แต่ตอนนี้มันไม่ใช่แบบนั้นแล้ว ผมไม่มีแม้แต่คนที่จะรับฟัง ไม่สามารถที่จะแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นได้

เกิดอะไรขึ้นล่ะ?

นั่นซินะ ทำไมผมต้องถูกทำร้ายให้เจ็บแบบนี้อยู่บ่อยๆ หรือว่าผมมันไม่ดีพอ? ทั้งๆที่ผมทำดีมากที่สุดแล้ว และผมก็รู้ตัวในสิ่งที่ทำไป เพราะฉนั้นผมจะไม่โทษตัวเองดีกว่า ถ้าจะโทษเธอคนที่ทำร้ายผมอยู่ฝ่ายเดียวก็ไม่ได้ เพราะผมไม่ใช่คนเห็นแก่ตัว และรักเธอเกินกว่าจะให้โทษใดๆ
อันที่จริงแล้วมันไม่ได้เลวร้ายอะไรเลย เป็นเพียงเรื่องความรักที่ไม่เข้าใจ ไม่ลงรอยกัน ก็แน่ล่ะ true love never run smooth (เส้นทางรัก ไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ)
หากเป็นคุณจะรับมือยังไงกับผู้หญิงที่เอาแต่ใจสุดขีด ไม่ยอมฟังเหตุผล และชอบประชดประชันเป็นที่สุด แค่ฟังแบบนี้ก็เหนื่อยแล้วใช่ไหมครับ
ใช่แล้วผมเจอกับผู้หญิงประเภทนี้ จริงอยู่ที่ผู้หญิงส่วนใหญ่นิสัยก็เป็นแบบนี้กันทั้งนั้น

แล้วผมควรต้องทำยังไงล่ะ?

มีเพื่อนๆให้คำปรึกษาว่าต้องยอมๆไป ทำไมแค่นี้ผมรับไม่ได้เหรอ? รับได้ซิครับ ผมยอมอยู่แล้วยอมทุกอย่างและยอมมาตลอด แม้ผมไม่ผิดแต่ผมก็ต้องเป็นผ่ายง้อ
แบบนี้มันถูกต้องที่สุดแล้วใช่มั้ย แล้วสิ่งตอบแทนที่ผมได้รับจากการยอมนี้ล่ะ... ความทุกข์ไง มันผิดเหรอที่ผมต้องการความสุข จากเธอบ้าง
แค่ต้องการให้เธอเข้าใจผม อย่างที่ผมเข้าใจและยอมเธอมาตลอด ถ้าเธอทำให้ผมได้มันก็เป็นการปรับตัวเข้าหากันไม่ใช่เหรอ แต่ทำไมเธอกลับไม่เข้าใจผมเลย เธอบอกแต่เพียงต้องการเป็นตัวของตัวเอง แล้วก็เอาแต่ใจแบบนี้มาตั้งนานแล้ว ไม่คิดจะเปลี่ยน ถ้าผมรับไม่ได้ ก็ไม่ต้องมารัก
ผมนี่มันเป็นตัวอะไรกัน เป็นเพียงการเรียกร้องความสนใจของเธองั้นหรือ? แต่รู้บ้างมั้ยว่ามันเจ็บมาก ที่เธอพูดแบบนี้ ทั้งเจ็บและน้อยใจ
กลายเป็นความผิดของผมที่รับเธอไม่ได้งั้นเหรอ อยากรู้ปัญหามั้ยว่าเอาแต่ใจเรื่องอะไร มันเป็นเรื่องเล็กๆน้อยๆที่ไม่น่าจะเป็นเรื่อง
ผมจะยกตัวอย่างที่เกิดขึ้นแล้วกัน เช่นว่าปกติผมและเธอจะส่งข้อความหรือไม่ก็โทรบอกฝันดีกันทุกคืน แต่เผิอญวันนั้น
มือถือผมเงินหมด แล้วผมก็ต้องรีบเข้านอนเร็วกว่าปกติ จึงไม่ได้ส่งข้อความไปหาเธอ แม้แต่ยิงไปหาก็ไม่ได้ทำ ผมไม่ได้สบายใจหรอกนะที่ไม่ได้ส่งไป
ผมกังวลว่ามันจะเกิดเรื่องเพราะเจอมาบ่อย แล้วมันก็เกิดเรื่องจริงๆ วันต่อมาใช่ว่าผมจะละเลย ผมก็ส่งข้อความไปขอโทษและบอกเหตุผมตามความจริงไป
แต่มันก็ไม่ได้ผล เธอยังงอนต่อไปในเรื่องนี้ เหตุผลของผมใช้กับเธอไม่ได้เลย ขอยกตัวอย่างอีกเรื่องนึงแล้วกัน ซึ่งผมอาจจะผิดจริงในเรื่องนี้
คือว่าผมกับเธอคุยกันปกติ แล้วทีนี้เธอก็เอ่ยเรื่องเสื้อที่ผมใส่ขึ้นมาว่าทำไมชอบใส่แต่สีดำบ่อยๆเปลี่ยนบ้างดิ ผมก็ดันตอบไปว่าก็จะใส่อ่ะ ยุ่งอะไรกับเสื้อเราล่ะเนี้ย
เท่านั้นแหละครับ เธอหาว่าผมว่าให้เธอเป็นตัวเกะกะมายุ่งวุ่นวาย แถมยังประชดต่อว่าจะไม่โทรหาแล้วไม่อยากเป็นตัวเกะกะเดี๋ยวจะไปรบกวน
ทำไมต้องว่าผมถึงขนาดนี้ ประชดกันขนาดนี้เพียงเพราะเรื่องเล็กๆน้อยๆ ไม่เห็นผมเป็นคนดีในสายตาบ้างเลยเหรอ ถึงเห็นว่าผมมองเธอไม่ดีอยู่ได้แบบนี้
ไอ้แค่เสื้อเนี่ยสีดำมันก็เป็นความชอบของผม ผู้ชายใส่เสื้อสีดำมันดูครึมดี ใช่ว่าผมจะไม่ใส่เสื้อสีอื่นเลย เพียงแต่เธอไม่เห็นเอง
แล้วที่ผมพูดไปแบบนั้น ก็ไม่ได้คิดแบบที่เธอคิดเลยแม้แต่น้อย ความหมายของผมคือแค่เสื้อเนี่ยจัดการได้ เดี๋ยวอยากเปลี่ยนสีอื่นก็เปลี่ยนเอง
ไม่นึกว่าที่ผมพูดไปมันจะสื่อความหมายให้เธอเข้าใจได้แย่ขนาดนี้ เพราะผมพูดไม่ได้คิด ไม่รอบคอบในคำพูดเพียงนิดเดียว
นี่ก็เป็นเรื่องที่ผมเจอ เหมือนเรื่องตลกเลยนะครับ ใครที่ไม่เจอกับตัวเองอ่านแล้วผมคิดว่าต้องนั่งขำแน่นอน แล้วก็เจอประจำแถบจะทุกวัน ผมจะได้ความสุขมาจากไหนล่ะ ทุกครั้งที่เกิดเรื่องแบบนี้ ก็พยายามปรับความเข้าใจกันแล้ว
เธอบอกหลายครั้งว่าจะพยายามไม่เอาแต่ใจตัวเอง เชื่อมั้ยเพียงแค่เธอพูด แม้ว่าเธอเองคิดว่าจะทำไม่ได้ ผมก็ดีใจสุดๆแล้ว
ผมสร้างความหวังให้ตัวเอง และเชื่อมั่นว่าเธอต้องทำได้ หากเธอรักผมจริงๆ การที่คิดแบบนี้ผมทำผิดไหมครับ?
สิ่งที่ผมต้องการจากเธอนั้นไม่ใช่ให้เธอเปลี่ยนตัวเองไปเป็นคนละคน ผมน่ะรักเธอที่เป็นแบบนี้ ผมจึงได้ยอมตลอดมา
เพียงแค่อยากให้เธอเข้าใจผม และเพลาๆสิ่งที่ผมเรียกว่าการเอาแต่ใจลงบ้าง เพราะมันไม่ได้ทำให้ความรักของเรานั้นดีขึ้นเลย
มีแต่จะต้องทุกข์ใจเปล่าๆทั้งเธอและก็ผม เธอเคยถามผมไว้หลังจากทะเลาะและคืนดีกันแล้ว
ว่าทำไมถึงยังรักเธอ ทั้งๆที่เธอไม่ดีและทำร้ายผมขนาดนี้ ผมน่ะไม่เคยหาเหตุผลหาข้อดีข้อเสียมาวัดระดับความรักเลย
ผมรู้แต่เพียงว่าผมรักเธอ แม้จะถูกทำร้ายหรือเธอจะไม่ดียังไง ผมก็ยังรักเธอ มันเป็นความรู้สึกของผมที่ใจมันบอกได้
ก็เพราะรักมันไม่ต้องการเหตุผล ในวันนี้ตอนนี้ผมและเธอก็ไม่เข้าใจกันทะเลาะกันด้วยเรื่องเดิมๆ แม้เธอจะบอกเลิกผมไป 7 ครั้ง แต่ทุกครั้งเธอก็ยังเปิดโอกาสให้ผมได้คุย จนเธอเข้าใจและยอมคืนดีกัน
อาจจะมองว่าผมเป็นคนโง่โดนบอกเลิกหลายครั้งทำไมถึงไปง้ออีก อย่างที่บอกแหละครับ เพราะผมเห็นว่าปัญหานั้นแก้ได้ และผมก็ยังรักเธอไม่เปลี่ยนไปไหน
แต่ในครั้งนี้ เธอไม่ยอม ไม่เปิดโอกาสให้คุย ทำอย่างกับว่าผมได้ทำเรื่องร้ายแรงอย่างงั้น แต่ความจริงแล้วแค่เรื่องเล็กๆที่เธอไม่เข้าใจ
หรือว่าครั้งนี้เธอต้องการจบความรักลงจริงๆ ทั้งที่ใจของผมยังบอกว่ารักเธออยู่เนี่ยเหรอ ผมควรยอมรับมันใช่ไหม?

เธอไม่รักผมแล้วเหรอ.. จะต้องกลายเป็นเพียงคำถามในใจของผมแล้วซิ

edit @ 13 Jun 2009 06:30:21 by Zezos's Memory ~

ความฝัน . . . ญี่ปุ่น

posted on 05 Oct 2007 06:55 by zezosmemory
ผมเป็นคนไทยแท้ เกิดและอาศัยอยู่ที่ประเทศไทยมากว่า 18 ปีแล้ว
ตั้งแต่เด็กสมัยยุคแรกเริ่มของวงการเกมส์ เครื่องเกมเครื่องแรกที่ผมได้เล่นคือ
Famicom กิจกรรมยามว่างของเด็กๆสมัยนั้นก็คงจะเป็น ดูการ์ตูน กับเล่นเกม
หากเป็นเด็กบางคนที่มีฐานะไม่ค่อยดีก็อาจจะไม่มีโอกาสได้เล่น แต่อาศัยเล่นกับเพื่อนแทน
สำหรับผม สมัยเด็กๆการ์ตูนที่ดูก็จะเป็นเรื่องอย่าง Doraemon, ไอ้มดแดง, แรนเจอร์ต่างๆ
ตามแต่ร้านเท่าจะมีให้ดู สมัยนั้นยังใช้วีดีโอเป็นม้วนๆสี่เหลี่ยมผืนผ้าอยู่เลย
วันดีคืนดีเจ้าเครื่องเล่นมันกลืนม้วน ต้องมานั่งแงะแทบออกมาเสียเวลามากมาย
ผมอยู่ชนบทครับ เช่าวิดีโอมาคืนบ้างไม่คืนบ้าง บางทีก็ซื้อมา
มีเยอะจนวิดีโอล้นตู้เก็บเลยก็มี ผมยังเคยเอาม้วนวิดีโอมานั่งต่อกันเป็นคอนโดสูงหลายชั้น
ไม่รู้ทำไปได้ยังไง ต่อเสร็จก็ถล่มมันลงมา ซะใจเหมือนได้เป็นก๊อซซิล่าถล่มเมือง(บ้าจริงๆ)


ถึงช่วงที่ Famicom ฮิตมากๆ บ้านใครมีเครื่องนี่เพื่อนจะเยอะเป็นพิเศษ
ต่อคิวกันเล่นเลยทีเดียว ส่วนเจ้าของเครื่องนั่งมอง ตกลงใครซื้อมากันแน่ฟระ
จะได้เล่นอย่างสบายๆก็ตอนที่เพื่อนมันกลับไปกันหมดแล้ว ผมห่วงอยู่เรื่องเดียวครับ
จอยอ่ะครับ มันเล่นกันรุนแรงมาก ปุ่มมันยุบครับ T_T ทำให้กดยาก กดไม่ค่อยติด
ไม่รู้จะเล่นใส่อารมณ์อะไรกันมาก ยิ่งเกมต่อสู้นะ กดกันอย่างแรง สงสัยมันคิดว่า
กดแรงๆแล้วมันจะต่อยแรงขึ้น แต่ก็เห็นแพ้ตลอด สมควรล่ะ อ่อนนิ กดอยู่ปุ่มเดียว 55+
เมื่อจอยมันกดยาก ก็ต้องซื้อใหม่ แล้วทีนี้มันเปลืองเงินครับ เลยมีมาตรการคัดเพื่อน - -"
ต้องหาข้ออ้างต่างๆนาๆ บอกว่าเครื่องเสีย ไม่ก็บอกตรงๆเลย เอ็งทำจอยตูพัง!!
อันนี้มันจะไม่กล้ามาเล่นกับเราอีก มันคงรู้ตัวอะครับอิอิ แต่ก็ยังมีพวกหน้าด้านอยู่นะ
คราวนี้ก็ให้เพื่อนบางคนเล่นเท่านั้น เอาแบบพวกที่มันกดธรรมดา เล่นแบบ Soft ๆ
เพื่อนพวกนี้จะอยู่นานครับ เล่นเกมแบบแทคทีม "เห้ยคอนทร้ากัน ตูจอย 1 เอ็งจอย 2"
ทำสูตร 30 ตัวด้วยครับ ไม่ผ่านก็ต้องเล่นให้ผ่านจนได้ แต่บางคนมันเล่นเกมไม่เก่งครับ
ผมเลยหมั่นใส้เปลี่ยนเป็นเกมต่อสู้แทน แล้วกดท่าสูตรต่างๆใส่มัน ซะใจชนะเพื่อนครับ
ตลับเกมไม่ค่อยมีมากนัก ส่วนมากจะเล่นเกมซ้ำๆเดิมๆ นานๆเข้าก็เบื่อ
ต้องแลกกันกับเพื่อนคนอื่นๆ ใครมีเกมอะไรใหม่ๆก็ยืมๆกันไป บ้างก็ได้จากรุ่นพี่ที่โตแล้ว
เบื่อๆก็เลยให้น้องๆเล่นต่อ(ใจดีจัง) หนักเข้าก็ซื้อใหม่ อ้อนพ่อแม่ 7วัน 7คืน(ผมเวอร์ครับ)
แต่ดีหน่อยที่เขามีการแลกตลับกันด้วย ใครที่เกิดทันคงรู้ว่าจะแลกยังไง

เป็นยุคแรกเริ่มของเกมที่ผมได้มีโอกาสสัมผัสมัน ผมเป็นเด็กที่ไม่เกเร จนแบบเพื่อนๆคิดว่า
ผมอ่อนแอทำให้โดนแกล้งบ่อยๆ ผมชอบเล่นเกมมากกว่า มีโลกส่วนตัวไม่เหมือนใคร
ผมถูกจัดให้อยู่ขั้น"เซียน"ในกลุ่มเพื่อนๆ เวลาเล่นเกมด้วยกัน เพราะผมมักจะชนะเสมอๆ
ถึงเวลางานวันเกิดของผม จะมีการจัดเล่นเกมต่อสู้แบบทัวร์นาเม้น แพ้คัดออก
สนุกสนานมากๆ ผมได้เข้ารอบชิงตลอด แต่บางทีก็แพ้เพื่อนอยู่เหมือนกัน ก็มันเล่นต่อยรัว
แบบจนมุมไม่ให้ได้ตอบโต้เลย วิธีแก้แค้นคือแกล้งกดปุ่ม Reset แล้วบอกไม่ได้ตั้งใจ
แล้วค่อยเล่นอีกทีทำแบบที่เพื่อนมันทำกับเรา จะได้รู้ว่ามันรู้สึกยังไงโดนอยู่ฝ่ายเดียว หึๆ


ผ่านมาจากยุคแรก ต่อมาก็เป็นยุคของ PS1 พวกผมโตกันบ้างแล้ว แต่ก็ยังเป็นเด็กอยู่
แต่ด้วยราคาเครื่องที่แพง กับฐานะที่บ้านในระดับปานกลาง เลยต้องไปเล่นที่ร้าน
กิจกรรมการเล่นกันเป็นหมู่คณะเลยไม่ค่อยได้เห็น สมัยนั้นถ้าไม่รวยก็ไม่มีตังซื้อคับ
แต่ด้วยความชอบเล่นเกม ผมก็ต้องเก็บเงินค่าขนมที่เหลือมาเล่น และขอแม่เพิ่มด้วยอิอิ
เกมในช่วงนั้นก็จะเป็นพวก RPG อ่านไม่ออกแต่ก็หนุก และเกมอื่นๆที่ต้องใช้สมองหน่อย
นานๆจะมี Music Game หลุดมาทีนึง แต่ผมก็เล่นเกือบหมด ที่ชอบก็คือเกม
Bust A Move , Parappa , DDR แต่เล่น DDR ไม่เก่งคับ กดไม่ทันอยู่เกมเดียว
แต่เทพมากเมื่อเล่น Bust A Move แข่งกับรุ่นพี่ยังชนะเลย ภูใจสุดๆ
ถ้าเทียบกับปัจจุบัน ตอนนี้ก็คือเกม Audition นั่นเอง ระบบการเล่นคล้ายๆกันครับ
ส่วน Parappa เป็นแนวเด็กฮิพครับ ตัวการ์ตูนกระดาษ เป็นหมาใส่หมวกสีแดง
ตะลุยตามด่านต่างๆ เต้นตามจังหวะ อย่างกะ One Two Party ใน Audition เลย

หลังจากนั้นกระแส PS1 ก็เริ่มจากลง แล้วก็มาถึงยุคของคอมพิวเตอร์ จริงๆแล้ว
ยังมีเครื่องเกมอย่าง Super Famicom และอื่นๆอีก แต่ผมไม่มีโอกาสได้เล่น
เลยไม่ขอพูดถึง ส่วนเกมใน PC ก็ไม่ขอพูดถึงเหมือนกัน เพราะไม่มีอะไรมาก

ที่ผมเล่ามานั้น ตั้งแต่เกม ยันการ์ตูน ทั้งหมดมาจากประเทศญี่ปุ่น ผมได้เห็น
ได้ฟัง ได้เล่น ได้สัมผัส เกมของประเทศนี้แล้วผมก็ประทับใจมาก โดยเฉพาะเกม RPG
ที่เป็นภาษาญี่ปุ่นล้วนๆ ถึงจะอ่านไม่ออกแต่กลับเล่นได้อย่างสนุก บทสรุปไม่ต้องใช้
เลือกข้อ 1 อย่างเดียว! ถ้าเล่นแล้วไม่ผ่านจริงๆ ถึงค่อยพึ่งบทสรุป
ไม่เพียงแค่เกมที่ทำให้ผมชอบ เพลงก็เช่นกัน เพลงประกอบการ์ตูน, เกม ต่างๆ
คงจะไม่มีใครไม่ชอบเพลงโดราเอม่อนนะครับ ผมยังร้องได้เลย
ทั้งๆที่ไม่รู้ว่ามันแปลว่าอะไร แต่ทำนองที่ไพเราะ กับคำร้องของเพลง ทำให้ผมชอบมาก
"ความฝันลมๆแล้งๆในวัยเด็กของผม ก็คืออยากไปญี่ปุ่น" ไปทำไมไม่รู้ แต่รู้ว่าอยากไป

ผมไม่ได้จริงจังกับความฝันในวัยเด็กเท่าไหร่ คงเป็นเพราะวัยเด็ก ยังคิดอะไรแบบเด็กๆ
เลยไม่คิดจะทำตามฝันอย่างจริงจัง และคิดว่ามันคงเป็นไปไม่ได้หรอก...


ปัจจุบัญเวลาว่างของผม นอกจากเล่นเกมออนไลน์, ทำงาน ผมมักจะดู Anime
ที่เป็นซัพไทย การ์ตูนแนวที่ชอบก็คือ Drama, Love Comady, แนวรักซึ้งๆชอบมาก
ไม่ชอบหุ่นยนต์หรือกันดั้มแบบคนอื่นๆนะครับ เพียงแต่ผมชอบความโรแมนติก
การ์ตูนที่ผมดู ตัวนางเอกจะน่ารักมาก น้ำเสียงของคนภาคชวนหลงไหล
แล้วผมก็เป็นพวกอินกับการ์ตูนด้วย ตอนไหนซึ้งน้ำตาจะร่วง พอการ์ตูนจบ
แทบไม่อยากให้จบเลย คลั่งเรื่องนั้นๆไปหลายวัน นอนไม่หลับเลยทีเดียว
ผมเลยมีความไฝ่ฝัน"อยากจะมีความรักแบบซึ้งๆใน Anime บ้างจังเลย"
นิยามความรักสำหรับผมเลยถอดแบบมาจากการ์ตูนเรื่องต่างๆเลยล่ะครับ


วงการเพลงของญี่ปุ่น ผมไม่ค่อยได้สนใจนัก จนได้มีโอกาสได้เห็น Idol ญี่ปุ่น
นักร้อง Girl Band แต่งตัวน่ารัก หน้าตาก็น่ารัก แถมเต้นได้น่ารักอีกด้วย
ประกอบกับเพลงที่สนุกสนาน ทำให้ผมตะลึงอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
ผมเคยคิดว่าเพลงก็คือเพลง พวกบ้าดารานั้นไร้สาระ แต่ก็เพิ่งเข้าใจเมื่อได้มาเห็น
เกิดความคลั่งไคล้ในตัวนักร้องอย่างรุ่นแรง และพบว่าไม่ได้มีแต่ผมที่ชอบ
มีกลุ่มแฟนคลับตัวโลกที่ชอบเหมือนๆผม จึงได้เข้าสู่วงการแฟนคลับ เรียนรู้สิ่งต่างๆ
ได้ไกล้ชิดกับความเป็นญี่ปุ่นมากขึ้น ได้รู็ว่าที่ประเทศญี่ปุ่นแฟนคลับเขาเป็นยังไง
มันเป็นเรื่องที่สนุกครับ ไม่ได้ไร้สาระเลย แต่ควรอยู่ในกรอบ ไม่บ้ามากจนเกินไป
แถมดีเสียอีก ได้สนุกสนานเฮฮากับกลุ่มแฟนคลับด้วยกัน ได้เต้นเพลงที่ชอบ
ได้ละเมอเพ้อฝันถึง Idol ในดวงใจ วาดฝันไปต่างๆนาๆว่าอยากจะได้เจอสักครั้ง

เรื่องที่เกิดขึ้นมันเป็นแรงบัลดาลใจให้ผม ชอบญี่ปุ่นมากขึ้น ซึ่งตรงกับความฝันในวัยเด็ก
ผมจึงมีแรงที่จะจูงใจที่จะทำตามฝันมากขึ้น แม้บ้างครั้งอาจจะท้อแท้ แต่ไม่ยอมแพ้
"ผมชอบความเป็นญี่ปุ่น ผมหลงไหลในเสียงที่แปล่งออกมาเป็นภาษาญี่ปุ่น
ผมคลั่งไคล้ในการ์ตูนญี่ปุ่น ผมมีความสุขที่ได้ฟังเพลงญี่ปุ่น และผม รักประเทศญี่ปุ่นครับ"

ความฝันที่ผมจะต้องไปให้ถึง ไม่ว่าจะยังไง ผมจะต้องไปให้ได้สักครั้ง
รอก่อนนะประเทศญี่ปุ่น สักวันจะต้องไปถึงให้ได้เลย !

.
.
ถ้าไม่แผ่นดินถล่ม ซึนามิซัด เกาะจมหายไปจากโลกซะก่อนอะนะ (แอบฮาตอนจบ 55+)

สวัสดี และโชคดีกับความฝันทุกๆท่านครับ
Zezos